Artykuły
Znaleziono 56 artykułów.
Co, jeśli choroba Alzheimera zmienia bliską nam osobę tak bardzo, że z czasem przestajemy czuć do niej to, co dawniej? Czy to oznacza, że przestaliśmy ją kochać? Choroba może stopniowo zmieniać relację budowaną przez wiele lat. Zanikają wspólne wspomnienia, zmienia się sposób komunikacji i okazywania uczuć.
Z ogromną radością przedstawiam „Ścieżki wspomnień” – mój autorski e-book z relaksacjami dla seniorów, również osób żyjących z zaburzeniami neuropoznawczymi. Pracowałam nad nim przez wiele miesięcy, pisząc kolejne teksty, poprawiając je i dopracowując szczegóły.
Podczas zajęć twórczych zdarza mi się obserwować, że osoby z zaburzeniami neuropoznawczymi mają trudności z doborem kolorów. Zielone niebo czy niebieska trawa to widoki, z którymi spotykam się dość regularnie. Czy w takich sytuacjach powinniśmy interweniować i sugerować seniorowi zmianę koloru?
Jesień daje nam mnóstwo naturalnych materiałów, które można ciekawie wykorzystać podczas zajęć z seniorami. Tym razem proponuję wykorzystanie prawdziwych liści do stworzenia niewielkich, dekoracyjnych podstawek z gliny samoutwardzalnej. To rękodzieło, które bardzo lubię.
Relaksacja kojarzy nam się przede wszystkim z wyciszeniem, rozluźnieniem i chwilą odpoczynku. W pracy z osobami starszymi możemy jednak wykorzystać ją również w inny sposób – łącząc relaksację z elementami reminiscencji. Wyobraźmy sobie relaksację, która prowadzi seniora przez miejsca bliskie jego doświadczeniom.
Malowanie morskiego krajobrazu może wydawać się trudnym zadaniem dla osób żyjących z zaburzeniami neuropoznawczymi. W swojej pracy stosuję jednak prosty sposób, dzięki któremu seniorzy mogą tworzyć obrazy, z których są naprawdę dumni. Nazywam go metodą małych kroków.
Malowanie kwitnącego łubinu to pomysł na proste zajęcia plastyczne, które nie wymagają dużych umiejętności manualnych, a pozwalają uzyskać bardzo efektowny rezultat. Do wykonania pracy wystarczy kilka łatwo dostępnych materiałów. Potrzebne materiały – Przygotuj kartki papieru, farby w kilku kolorach (najlepiej akrylowe) oraz patyczki higieniczne.
Papier słoneczny to ciekawy materiał do prostych, a jednocześnie bardzo efektownych zajęć z seniorami żyjącymi z zaburzeniami neuropoznawczymi. Pozwala tworzyć obrazy przy użyciu światła słonecznego, a cały proces może stać się okazją do eksperymentowania, obserwacji i samodzielnego komponowania pracy.
Wrzesień jest Światowym Miesiącem Choroby Alzheimera. To dobra okazja, by poruszyć temat, który może być szczególnie ważny dla bliskich osób żyjących z tą chorobą: czy mimo postępujących trudności nadal czują one, że są kochane? Choroba Alzheimera często kojarzy się z utratą.
To była jedna z tych sytuacji, które zostały ze mną na długo. Kiedyś do ośrodka została przyjęta pani Krysia. Pewnego dnia była bardzo zdenerwowana i powtarzała, że musi natychmiast wracać do domu, ponieważ zostawiła tam swoją pięcioletnią córeczkę. Z każdą minutą jej niepokój narastał.
Jednym z moich ulubionych rodzajów zajęć są aktywności oparte na kategoryzacji, inspirowane Metodą Montessori Senior. Nie wymagają od uczestników odtwarzania informacji z pamięci, a jednocześnie zachęcają do wyrażania własnych upodobań i rozmowy. Na czym polega zadanie?
Diagnoza choroby Alzheimera może budzić lęk o przyszłość. W głowie pojawiają się pytania o to, jak będzie wyglądała codzienność, co się zmieni i czy nadal będzie w niej miejsce na radość, bliskość oraz poczucie sensu. Łatwo wówczas skupić się wyłącznie na trudnościach, które mogą pojawić się wraz z postępem choroby.
Arteterapia w pracy z seniorami żyjącymi z niepełnosprawnością poznawczą to coś więcej niż samo wykonywanie prac plastycznych. Nie chodzi w niej wyłącznie o stworzenie obrazu czy innego przedmiotu, lecz przede wszystkim o to, co dzieje się z człowiekiem podczas procesu twórczego.
Czy każda aktywność, którą proponujemy seniorowi, rzeczywiście mu służy? A może czasem, mimo dobrych intencji, skupiamy się bardziej na zorganizowaniu zajęć niż na potrzebach osoby, która ma w nich uczestniczyć?
Dziś pozwolę sobie na bardziej osobisty wpis niż zwykle. Od lat pracuję z osobami starszymi żyjącymi z zaburzeniami neuropoznawczymi, w tym z chorobą Alzheimera. Obserwuję również facebookowe profile placówek dziennej i całodobowej opieki. I jest jedna rzecz, która za każdym razem budzi we mnie ogromny sprzeciw.
To jedno z najczęstszych zdań, jakie czytam od opiekunów osób żyjących z zaburzeniami neuropoznawczymi. Zanim jednak uznamy, że senior po prostu „nie chce”, warto zatrzymać się na chwilę i zadać sobie kilka pytań. Czy ta aktywność ma sens dla seniora?
To zadanie twórcze jest bardzo proste w wykonaniu. Najpierw składamy kartkę na pół, a następnie ponownie ją rozkładamy. Na jednej połowie senior nanosi niewielką ilość farby w kilku wybranych kolorach. Następnie ponownie składa kartkę i delikatnie dociska ją dłońmi, rozprowadzając farbę między obiema połówkami.
W ostatnim wpisie z mojej serii o wpływie sztuki na mózg wracam ponownie do książki „Mózg pod wpływem sztuki” Susan Magsamen i Ivy Ross. Tym razem skupiam się na twórczości wizualnej, czyli rysowaniu, malowaniu i kolorowaniu.
To kolejny wpis z mojej serii dotyczącej wpływu sztuki na mózg. Tym razem przyglądam się muzyce — i temu, dlaczego potrafi dotrzeć do osób, które mają trudności z pamięcią i komunikacją.
Taniec — jedna z najbardziej angażujących aktywności dla naszego układu nerwowego. W książce „Mózg pod wpływem sztuki” Susan Magsamen i Ivy Ross opisano badania pokazujące, że aktywności związane ze sztuką mogą realnie wspierać zdrowie fizyczne, psychiczne i funkcjonowanie mózgu.
Coraz więcej badań pokazuje, że tak. I nie chodzi tutaj o „talent artystyczny”, ale o regularny kontakt z kulturą i aktywnościami twórczymi.
Ale wykorzystywanie kolorowanek dla dzieci w pracy z seniorami? Zdecydowanie nie. To temat, do którego często wracam, bo wciąż widzę, że osobom starszym żyjącym z zaburzeniami neuropoznawczymi proponuje się materiały o infantylnym charakterze – z postaciami z bajek, pszczółkami czy „dziecięcą” estetyką.
To kwestia, która może wydawać się błaha, ale warto się nad nią na chwilę zatrzymać. Zdarza się, że senior siedzący na wózku jest nagle przewożony w inne miejsce: na zajęcia, do stołu, do pokoju czy na kąpiel. Często bez uprzedzenia, po prostu „bo trzeba”.
Co jeśli powiem Ci, że istnieje metoda, w której senior nie musi sięgać do swojej pamięci, żeby wziąć udział w zajęciach? Mowa o TimeSlips. Koncepcja ta powstała w połowie lat 90. XX wieku w Stanach Zjednoczonych.
Czytanie książek może być wartościową formą aktywizacji seniorów żyjących z niepełnosprawnością poznawczą. Może budzić wspomnienia, zachęcać do rozmowy i stwarzać okazję do bycia razem. Przede wszystkim jednak powinno być przyjemnością, a nie kolejnym zadaniem, z którego trzeba się wywiązać.
Na czym polegają zajęcia? Senior: – otrzymuje zdjęcie, np. wiosennego krajobrazu – kwitnącego drzewa, pola rzepaku czy prostej ścieżki, – dostaje do tego gotowy, prosty szkic na kartce, – jego zadaniem jest odwzorowanie pejzażu ze zdjęcia, wykorzystując szkic jako podpowiedź i ułatwienie.
Dziś rozpoczynam nową serię wpisów na temat tego, jak organizować przestrzeń w placówkach dziennego i całodobowego pobytu, aby stwarzała warunki do samodzielności, aktywności i lepszej orientacji seniorów żyjących z zaburzeniami neuropoznawczymi. Na początek: tablica orientacji w czasie.
Kontynuuję serię o tym, jak organizować przestrzeń w placówkach dziennych i całodobowych, aby wspierała samodzielność i aktywność seniorów żyjących z zaburzeniami neuropoznawczymi. Tym razem: kąciki aktywności. To miejsca w przestrzeni placówki, z których senior może skorzystać wtedy, kiedy sam tego chce.
Kolejny wpis o tym, jak organizować przestrzeń w placówkach dziennego i całodobowego pobytu, aby sprzyjała samodzielności, orientacji i aktywności seniorów żyjących z zaburzeniami neuropoznawczymi. Dziś: oznaczenia w przestrzeni. Dlaczego to takie ważne?
Na koniec skupimy się na miejscu, które ma szczególne znaczenie w codziennym funkcjonowaniu seniora — jego pokoju. Pokój w placówce całodobowego pobytu nie powinien przypominać ani szpitala, ani hotelu.
Pani Halinka, żyjąca z chorobą Alzheimera, mieszka w ośrodku całodobowym. Pewnego dnia zapytała opiekunkę: „Gdzie jest Kazio?” Głośna odpowiedź padła natychmiast: „Halina, co ty gadasz, przecież twój mąż nie żyje!” Nie chodzi o to, żeby kogokolwiek oceniać.
Na czym polegają takie zajęcia? Senior: – wybiera kolory tuszu (najlepiej 3–4), – nanosi krople tuszu na specjalny papier o śliskiej, niechłonnej powierzchni, np. papier syntetyczny, – za pomocą pompki powietrznej rozprowadza tusz podmuchem powietrza.
21 i 22 stycznia obchodzimy kolejno Dzień Babci i Dzień Dziadka. To święta pełne ciepła, ale dla wielu rodzin także trudnych pytań. Co powiedzieć dziecku, gdy jego ukochana babcia lub dziadek przestają je pamiętać i zachowują się inaczej niż dawniej?
W książce „Tatuaż na mózgu” neurolog Daniel Gibbs opisuje działania profilaktyczne, które – zgodnie z wynikami badań – mogą wspierać sprawność poznawczą. Strategie te najskuteczniej spowalniają proces chorobowy we wczesnych stadiach zmian na poziomie komórkowym – nawet 10–20 lat przed pojawieniem się istotnych zaburzeń poznawczych.
W okresie przedświątecznym w wielu miejscach wspierających seniorów z niepełnosprawnością poznawczą przygotowuje się świąteczne prace. Warto zapoznać się z radami z załączonej grafiki – na co należy zwracać uwagę?
Jako propozycję zajęć mam dla Was malowanie naturalnymi barwnikami – prostą i angażującą aktywność dla seniorów z zaburzeniami neuropoznawczymi. Zajęcia te łączą kreatywność z sensorycznym doświadczaniem.
To podejście, które zdobywa coraz większe uznanie na całym świecie – zarówno wśród profesjonalnych opiekunów, jak i rodzin osób z niepełnosprawnością poznawczą. PAC, czyli „Pozytywne podejście do opieki”, to metoda, która uczy praktycznych sposobów komunikacji pomagających zrozumieć świat seniora i lepiej dostosować się do jego potrzeb.
W poprzednim wpisie wspominałam o metodzie PAC (Positive Approach to Care®) autorstwa Teepy Snow. Dziś przybliżę jedno z jej praktycznych narzędzi – technikę Hand-under-Hand®, czyli „dłoń pod dłoń”. Technika „dłoń pod dłoń” pozwala na nawiązanie fizycznego kontaktu z seniorem w sposób, który daje mu poczucie kontroli i bezpieczeństwa.
Zajęcia twórcze nie muszą być skomplikowane, by przynosiły satysfakcję. Czasem najprostsze pomysły stają się tymi najbardziej wartościowymi – szczególnie w pracy z seniorami żyjącymi z niepełnosprawnością poznawczą. Dziś chcę podzielić się z Wami pomysłem na stworzenie aniołów na drewnianych deskach.
Rękodzieło to nie tylko piękne efekty, ale przede wszystkim proces, który angażuje seniorów z niepełnosprawnością poznawczą i daje im możliwość twórczego działania. Dziś chciałabym podzielić się prostym, a jednocześnie bardzo satysfakcjonującym pomysłem na zajęcia – tworzeniem zakładek do książek.
Kontakt z przyrodą ma udowodnione działanie prozdrowotne – obniża napięcie, relaksuje i poprawia samopoczucie. Niestety wielu seniorów, zwłaszcza żyjących z zaburzeniami neuropoznawczymi, ma utrudnioną możliwość wyjścia z domu z powodu stanu zdrowia czy barier architektonicznych w miejscu zamieszkania.
Szukasz sprawdzonego pomysłu na zajęcia plastyczne dla seniorów z zaburzeniami neuropoznawczymi? Ta technika łączy łatwość wykonania z dużą swobodą twórczą, a efekt cieszy oko! Na czym polega? Seniorzy otrzymują kartki z bloku technicznego, farby akrylowe oraz szerokie pędzle.
Szukasz pomysłu na zajęcia plastyczne dla osób z zaburzeniami neuropoznawczymi? Ta metoda sprawdza się świetnie – jest intuicyjna, dostarcza stymulacji sensorycznej i pozwala uzyskać piękne efekty, niezależnie od poziomu sprawności uczestników. Na czym polega?
Dziś chcę Wam opowiedzieć o niezwykłej książce, która może zmienić spojrzenie na chorobę Alzheimera. „Tatuaż na mózgu” Daniela Gibbsa to lektura, która inspiruje i daje nadzieję. Kim jest autor? Daniel Gibbs to neurolog z wieloletnim doświadczeniem, który sam żyje z chorobą Alzheimera.
Dziś chciałabym Was zainspirować do odkrycia niezwykłej techniki plastycznej, która łączy w sobie prostotę wykonania z efektem godnym prawdziwego artysty! Mowa o monoprincie – metodzie, która jest dobrze dostosowana do potrzeb i możliwości seniorów z zaburzeniami neuropoznawczymi.
Dobierając zajęcie, warto kierować się indywidualnymi preferencjami seniora. Obserwujmy, czy kolorowanie sprawia mu przyjemność i daje satysfakcję. Jeśli tak – to świetny pomysł na aktywizację! Oto kilka wskazówek, które warto wziąć pod uwagę: Dobór grafik: Unikamy dziecinnych wzorów (np.
Jak najbardziej tak! To gra z prostymi zasadami, która przynosi seniorom wiele radości, a jednocześnie angażuje funkcje poznawcze. Można w nią grać zarówno w grupie, jak i indywidualnie. Poniżej kilka wskazówek, które mogą ułatwić rozgrywkę: Senior może mówić, że nie zna tej gry i nigdy w nią nie grał, mimo że robił to już wielokrotnie.
Pouring to sposób tworzenia abstrakcyjnych obrazów polegający na rozlewaniu farb w płynnej postaci bezpośrednio na podłoże. Jak zaadaptować tę technikę do pracy z seniorami żyjącymi z niepełnosprawnością poznawczą oraz zminimalizować jej koszty? Przed przystąpieniem do pracy pokazuję seniorom, w jaki sposób wykonać obraz.
Jest prosta i nie wymaga zaawansowanych umiejętności plastycznych. Daje seniorowi możliwość wyboru, co jest kluczowe w pracy z osobami z zaburzeniami poznawczymi. Senior sam decyduje o kolorze tła, wzorze serwetki oraz miejscu, w którym chce ją przykleić.
Metoda Montessori Senior, opracowana przez dr. Camerona Campa, jest metodą opartą na zasadach pedagogiki Marii Montessori, zaadaptowaną na potrzeby osób starszych, szczególnie tych, które żyją z zaburzeniami poznawczymi. Jakie są kluczowe założenia Metody Montessori Senior?
W ramach zajęć twórczych możemy zaproponować seniorom malowanie abstrakcji. Wbrew pozorom większość osób z zaburzeniami poznawczymi powinna poradzić sobie z tym zadaniem. Możemy wspomóc seniorów wskazówką poznawczą w postaci wydrukowanej kartki z poleceniem wykonania zadania plastycznego.
Trudne (reaktywne) zachowania u seniorów żyjących z zaburzeniami poznawczymi w większości przypadków są reakcją na niezaspokojenie konkretnych potrzeb. Ich przyczyna nie leży zatem w chorobie otępiennej „samej w sobie” i nie możemy nią tłumaczyć każdego zachowania, które jest dla nas niepokojące.
Protezy poznawcze, inaczej wskazówki poznawcze, to narzędzia lub strategie zachowania, które mają na celu wsparcie i ułatwienie codziennego funkcjonowania osobom żyjącym z niepełnosprawnością poznawczą. Dzięki nim seniorzy mogą dłużej zachować samodzielność oraz poczucie niezależności.
Planując zajęcia plastyczne z seniorami, warto uwzględniać specyfikę zaburzeń neuropoznawczych. Jednocześnie warto pamiętać, że zajęcia dla seniorów powinny być dostosowane nie tylko do ich możliwości poznawczych, ale również do ich wieku, doświadczeń i potrzeb.
Pojęcie walidacji od dawna funkcjonuje w psychoterapii, jednak dzięki gerontolożce Naomi Feil stało się jednym z kluczowych narzędzi, którym terapeuta zajęciowy lub opiekun może posłużyć się w codziennym kontakcie z seniorami żyjącymi z zaburzeniami poznawczymi, zwłaszcza w ich zaawansowanym stadium.
Bywa, że kierując się dobrem seniora, ograniczamy mu możliwość zaangażowania się w domowe obowiązki. Obawiamy się o jego bezpieczeństwo, nie chcemy go „obarczać” dodatkowymi zadaniami, a nierzadko postępujemy w ten sposób również dlatego, że sami nie chcemy dokładać sobie pracy (gdy musimy po nim posprzątać lub poprawić efekt jego działań).