Taniec — jedna z najbardziej angażujących aktywności dla naszego układu nerwowego.
W książce „Mózg pod wpływem sztuki” Susan Magsamen i Ivy Ross opisano badania pokazujące, że aktywności związane ze sztuką mogą realnie wspierać zdrowie fizyczne, psychiczne i funkcjonowanie mózgu.
Jednym z najbardziej interesujących przykładów wpływu sztuki na mózg jest taniec.
W książce opisano program Dance for PD prowadzony dla osób z chorobą Parkinsona. Uczestnicy zajęć tańczyli m.in. tango, hula czy fokstrota.
Badacze zaobserwowali, że taniec pomagał zmniejszać trudności z poruszaniem się, łagodził drżenia oraz poprawiał mimikę twarzy. Co ważne — poprawa motoryki była widoczna również poza salą zajęć.
Trzyletnie badanie opublikowane w 2021 roku potwierdziło, że osoby regularnie uczestniczące w zajęciach tanecznych doświadczały łagodniejszych trudności motorycznych oraz poprawy w obszarach związanych z mową, drżeniem mięśni i sztywnością w porównaniu do osób, które nie uczestniczyły w takich zajęciach. Uczestnicy zgłaszali również poprawę nastroju i jakości życia.
Naukowcy obserwowali także zmiany w pracy mózgu. Badania EEG wykazały zmiany w falach mózgowych uczestników, a także większy przepływ krwi w obszarach odpowiedzialnych za koordynację ruchową i kontrolę mięśni.
Dlaczego taniec działa tak silnie?
Bo angażuje jednocześnie wiele obszarów mózgu. Łączy ruch, rytm, pamięć, uwagę, emocje i kontakt społeczny. Wymaga podejmowania decyzji, koncentracji i reagowania na bodźce.
Autorzy książki podkreślają również, że taniec może pomagać mózgowi tworzyć nowe wzorce ruchowe i wspierać neuroplastyczność, czyli zdolność mózgu do reorganizacji i tworzenia nowych połączeń nerwowych.
