Pouring to sposób tworzenia abstrakcyjnych obrazów polegający na rozlewaniu farb w płynnej postaci bezpośrednio na podłoże. Jak zaadaptować tę technikę do pracy z seniorami żyjącymi z niepełnosprawnością poznawczą oraz zminimalizować jej koszty?
Przed przystąpieniem do pracy pokazuję seniorom, w jaki sposób wykonać obraz.
Farby akrylowe zamiast medium możemy rozcieńczyć wodą w stosunku około 2:1 – farba powinna mieć konsystencję przypominającą rzadką śmietanę.
Podłoże, np. płótno, seniorzy malują za pomocą szerokiego pędzla jedną warstwą białej farby – zamiast rozlewać jej dużą ilość.
Uczestnicy zajęć wybierają kolory wcześniej rozcieńczonych farb, najlepiej od 4 do 5. Dobrze, aby wśród wybranych kolorów znalazł się biały. Następnie wylewają farby na podłoże w dowolny sposób.
Seniorzy przechylają podłoże na wszystkie strony, aby rozprowadzić po nim farbę. Nie musi ona, tak jak w klasycznym pouringu, „zalać” całej powierzchni – na brzegach może pozostać biały obszar.
W celu stworzenia ciekawego efektu seniorzy mogą dodatkowo rozprowadzać farbę za pomocą powietrza wydmuchiwanego przez słomkę. Jest to lepszy pomysł niż użycie suszarki, ponieważ seniorzy z zaburzeniami neuropoznawczymi mogą negatywnie reagować na głośne dźwięki. Warto jednak zwrócić uwagę na samopoczucie seniora podczas wydmuchiwania powietrza przez słomkę.
Miejsce pracy powinno być odpowiednio zabezpieczone, np. obrusem lub folią malarską. Dobrze, aby seniorzy mieli na sobie rękawice jednorazowe oraz fartuszki chroniące odzież.
Gotowe prace mogą schnąć nawet do 24 godzin.
Technikę pouringu proponuję w oparciu o znajomość seniora i tego, co lubi robić w ramach zajęć twórczych. Warto pamiętać, że nie każdemu seniorowi będzie odpowiadać malarstwo abstrakcyjne, które z założenia nie przedstawia konkretnych kształtów.
