Ale wykorzystywanie kolorowanek dla dzieci w pracy z seniorami? Zdecydowanie nie.
To temat, do którego często wracam, bo wciąż widzę, że osobom starszym żyjącym z zaburzeniami neuropoznawczymi proponuje się materiały o infantylnym charakterze – z postaciami z bajek, pszczółkami czy „dziecięcą” estetyką. A przecież senior, mimo swoich trudności poznawczych, nadal jest osobą dorosłą i zasługuje na szacunek.
Jak więc wybierać odpowiednie kolorowanki?
– powinny mieć wyraźny kontur,
– małą liczbę szczegółów,
– prostą i czytelną kompozycję,
– „dorosły” charakter graficzny.
Warto pamiętać, że popularne kolorowanki antystresowe dla dorosłych również nie zawsze będą dobrym wyborem. Często zawierają mnóstwo drobnych elementów, które mogą być trudne do dostrzeżenia przez seniorów.
Jednym z moich ulubionych pomysłów są kolorowanki inspirowane dziełami znanych malarzy.
Dlaczego?
Bo oprócz samego kolorowania możemy stworzyć wokół nich całe zajęcia o charakterze reminiscencyjnym i arteterapeutycznym.
Jeśli wybierzemy obraz, który seniorzy mogą kojarzyć z dawnych lat, istnieje duża szansa, że uruchomimy wspomnienia i skojarzenia. Dobrym przykładem może być „Śpiący Staś” Stanisława Wyspiańskiego – reprodukcja tego obrazu znajdowała się kiedyś w wielu polskich domach.
Jak mogą wyglądać takie zajęcia?
Na początku warto zrobić krótkie wprowadzenie.
Opowiedzieć kilka zdań o malarzu, historii obrazu lub epoce, w której powstał. Nie chodzi o wykład akademicki, ale o stworzenie kontekstu i zaciekawienie seniorów.
Dobrze, aby podczas zajęć dostępny był większy wydruk oryginalnego obrazu, widoczny dla całej grupy. Jeszcze lepiej, jeśli każdy senior otrzyma własną reprodukcję do podglądania kolorów i szczegółów.
W przypadku tego typu zajęć zachęcam do inspirowania się kolorystyką oryginału. Delikatnie przypominam o barwach widocznych na obrazie i pomagam seniorowi je odnaleźć. Ale bez krytyki i nadmiernego poprawiania. Jeśli senior wybiera zupełnie inne kolory – najważniejsze nadal pozostaje jego zaangażowanie i radość z tworzenia.
Warto również dopasować technikę do charakteru obrazu:
– „Śpiący Staś” pięknie wygląda malowany pastelami – tak jak oryginał Wyspiańskiego,
– „Słoneczniki” Vincenta van Gogha świetnie sprawdzą się przy użyciu farb,
– równie dobrze można korzystać z kredek – wszystko zależy od możliwości i preferencji seniorów.
Takie zajęcia są czymś więcej niż „kolorowaniem”.
To kontakt ze sztuką, wspomnieniami i poczuciem, że tworzy się coś wartościowego.
