Kolejny wpis o tym, jak organizować przestrzeń w placówkach dziennego i całodobowego pobytu, aby sprzyjała samodzielności, orientacji i aktywności seniorów żyjących z zaburzeniami neuropoznawczymi.
Dziś: oznaczenia w przestrzeni.
Dlaczego to takie ważne?
Osoby żyjące z zaburzeniami neuropoznawczymi często mają trudność z odnalezieniem pomieszczeń i przedmiotów.
Gdy senior nie wie:
– jak trafić do swojego pokoju,
– gdzie jest łazienka lub jadalnia,
– w której szafce ma swoje ubrania,
– jak samodzielnie obsłużyć toaletę (np. gdzie nacisnąć, aby spłukać wodę),
pojawia się frustracja, wycofanie albo zależność od personelu.
Tymczasem odpowiednio przygotowana przestrzeń może „podpowiadać” i prowadzić bez konieczności ciągłego pytania o pomoc.
Co możemy zrobić?
– Oznaczyć drzwi do pomieszczeń:
„TOALETA”, „JADALNIA”, „SALA TERAPII”.
– Oznaczyć szafki w pokoju mieszkańca prostymi napisami:
„BIELIZNA”, „SWETRY”, „PRZYBORY TOALETOWE”.
– Dodać proste instrukcje przy urządzeniach:
„Tu naciśnij, aby spłukać wodę”.
„Tu naciśnij, aby wypłynęło mydło”.
– Umieścić na drzwiach pokojów wizytówki z imionami mieszkańców.
Prosty pomysł na wykonanie takich wizytówek znajduje się w mojej książce „Scenariusze zajęć dla seniorów z zaburzeniami neuropoznawczymi…”.
O czym warto pamiętać?
– Duża, wyraźna czcionka.
– Kontrast, np. czarne litery na białym tle.
– Brak zbędnych ozdobników.
– Stałe miejsce – etykiety nie powinny „wędrować”.
Dobrze zaprojektowana przestrzeń może być dla seniora dodatkowym wsparciem w codziennym funkcjonowaniu. Czasem niewielka zmiana, taka jak czytelny napis czy prosta instrukcja, pozwala zrobić coś samodzielnie, bez konieczności proszenia o pomoc.
